مرکانتیلیسم که از آن‌ها به‌عنوان اصحاب مکتب سوداگری نیز نام می‌برند، نحله‌ای از اقتصاددانان قرن 15 تا 18 میلادی بودند؛ که اساس ثروت و قدرت را به‌صورت پول، طلا و نقره می‌دانستند. از نظر آن‌ها هر جامعه‌ای که در جمع‌آوری و اندوختن طلا و نقره خوب عمل کند، جامعه ثروتمندی تلقّی می‌گرددشاید به‌کار بردن نام مکتب اقتصادی درباره این گروه از آراء چندان صحیح نباشد؛ چراکه میان صاحب‌نظران اقتصادی، اتفاق رأی وجود ندارد. بهتر است عقاید این گروه را به یک "رویه سیاست اقتصادی" و مجموعه‌ای از تدابیر مختلف به‌منظور هدایت فعالیت‌های اقتصادی جهت تقویت قدرت دولت تعبیر نمود. به‌همین سبب شاید نتوان عقاید سوداگران را به‌عنوان نظرات خاص اقتصادی تلقی کرد؛ زیرا ادعا می کردند هدف آن‌ها هدف واقعی علم اقتصاد(یعنی رفاه انسانی)  بوده است.اما دخالت مستقیم دولت در اقتصاد گاها نتایج عکس می دهد و مغایر با خصوصی سازی و رشد اقتصادی می گردد. مطالعه عقاید و آراء سوداگران به این دلیل اهمیت دارد که از طرفی این آراء، طی یک دوره طولانی، درخشان و بسیار مهم تاریخ، اساس سیاست دولت‌ها بوده و از طرفی دیگر، در عصر ما بار دیگر حیات و قوّاه‌ی تازه یافته است.

نمايش اين مرحله موسوم به سحابي گازي در سحابي «تخم‌مرغ» پرداخته كه اولين سحابي گازي كشف شده در كمتر از ۴۰ سال اخير محسوب مي‌شود.

به اذعان دانشمندان، جنبه‌هاي زيادي از اين پديده به صورت رازآميز باقي مانده است.

به گفته ناسا و سازمان فضايي اروپا (اسا)، باقيمانده داغ اين ستاره پير در مركز سحابي در طول چند هزار سال باعث داغ شدن آن، تحريك گاز و درخشش اين جرم شده است.

در مركز اين تصوير، ستاره مركزي اين سحابي قرار گرفته كه در يك ابر غليظ غبار پنهان شده است. چهار پرتو نور از ميان سحابي مانند نورافكن به بيرون تابيده و تصور مي‌شود كه گودالهاي حلقه مانند در پيله ضخيم غبار كه توسط نورهاي ستاره شكل‌ گرفته‌اند، باعث عبور اين پرتوها از ميان اين ابر مات مي‌شوند.

به گفته محققان اين سحابي از ساختار لايه‌اي پياز مانند برخوردار است كه در اثر انفجار مواد از ستاره در حال مرگ در هر چند صد سال ايجاد شده‌اند.

به گفته اين سازمانهاي فضايي، از آنجايي كه اين سحابي گازي از طول عمر كوتاهي برخوردار بوده، تنها تعداد كمي از آنها در يك زمان وجود خواهند داشت. همچنين، اين اجسام بسيار كم‌سو بوده و به تلسكوپ‌هاي قوي براي رصد نياز دارند.

اندازه اين سحابي هنوز مشخص نشده و دانشمندان تاكنون تنها توانسته‌اند فاصله تخميني آن را تا زمين كه ۳۰۰۰ سال نوري بوده، تعيين كنند.

به زودی در چند بخش ادامه بحث مرکانتلیسم را در اختیار علاقه مندان قرار می دهم

اقدام مجدد تری جونز در بی احترامی به قرآن کریم قابل درک نیست. جونز برای معروفیت خود به عقاید نزدیک به دو میلیارد انسان کره زمین بی احترامی می کند. کاری ندارم که اصلا قرآن کلام خداوند متعال است. او ادعا می کند که مسیحی است  اما این ادعای او نیز دروغی بیش نیست. چرا که مگر می شود فردی معتقد به خداوند متعال باشد اما به عقاید بندگان خدا بی احترامی کند چه برسد به جسارت به کلام خدا؟؟

جا دارد دستگاه قضایی ایالات متحده برای مجازات این فرد به صورت موثر وارد عمل شود

دهه بزرگداشت امام علي النقي عليه‌السلام در دو بخش توليد محتوا و بازنشر محتواي توليد شده با مشارکت کاربران شبکه‌هاي اجتماعي، بلاگرها، صاحبان وبسايت، خبرگزاري‌ها، نهادهاي توليد محتوا و ... از 22 تا 31 فروردين برگزار مي‌شود.

اسلام دین مهربانی عشق و دوستی. همدیگر را دوست بداریم

برسی زوایای مختلف مواضع اخیر امارات متحده عربی این شیخ نشین حاشیه خلیج فارس  که از تاریخ ایجاد تنها چهار دهه می گذرد.

درج نام خلیج فارس در نقشه های موجود در اسناد تاریخی عربستان سعودی

1) در توافقنامه 1971 میان ایران و شارجه که با نظارت دولت انگلیس (مسئول وقت روابط و سیاست خارجی شیخ نشین های اماراتی پیش از تشکیل رسمی امارات متحده عربی) به امضا رسید آمده است که ایران از مالکیت بر جزیره ابوموسی چشم پوشی نمی‌کند و همچنین ادعای طرف مقابل را نیز به رسمیت نمی‌شناسد ولی موافقت‌ می‌کند که در منطقه جنوب ابوموسی شیخ شارجه پاسگاه پلیس دایر کند و صلاحیت اداره این منطقه را داشته باشد. نکته بسیار مهم در تفاهم نامه 1971 ایران و شیخ شارجه، این است که امنیت کامل جزیره ابوموسی در اختیار ایران است.

در واقع بر مبنای این توافقنامه که با رضایت طرفین و ناظر انگلیسی بسته شده "مالکیت کامل جزیره ابوموسی" از لحاظ مختلف به ویژه امنیتی از آن ایران شناخته شده و تنها حقی که به شیخ نشین شارجه ارائه شده اداره مسائل جنوب این جزیره است.

2) شیخ نشین های امارات شامل شارجه، راس الخیمه، ابوظبی، دوبی و ... در دوم دسامبر 1971 تصمیم به ائتلاف و تاسیس حکومت واحد با نام "امارات متحده عربی" گرفتند در حالی که قبل از تاسیس بادیه نشینانی به نام "امارات متصالحه" ( امارت های در صلح باهم) بودند که تحت الحمایه انگلیس قرار داشتند. بر اساس واقعیت های تاریخی پیش از تشکیل امارات ایران بر سه جزیره مالکیت داشته است و بر مبنای قاعده جانشینی در حقوق بین‌الملل، یک موجودیت سیاسی که پس از انعقاد یک قرارداد به وجود می‌آید نمی‌تواند نسبت به قراردادهایی که پیش از به وجود آمدنش منعقد شده،‌ ادعایی داشته باشد. پس امارات متحده عربی به لحاظ قواعد حقوق بین‌الملل نمی‌تواند نسبت به قراردادهایی که بین شارجه و ایران منعقد شده است، ادعا و اعتراضی داشته باشد.

3) جزیره ابوموسی متعلق به ایران است و دعوایی نسبت به آن قابل طرح نیست. اما اگر بر فرض بپذیریم که دعوایی در اینجا قابل طرح باشد، طرفین این دعوا از یک سو ایران و از سوی دیگر شارجه و راس الخیمه هستند و دولت فعلی امارات صلاحیت مطرح کردن هیچ گونه ادعایی را ندارد. در این شرایط اگر امارات متحده بخواهد با عطف به ماسبق کردن صلاحیت خود، نسبت به جزایر ایرانی طرح دعوا کند، الزاما باید از سوی دو شیخ‌نشین مذکور به رئیس امارات در این مورد تفویض اختیار شده باشد. مقامات امارات البته تلاشهای ناکامی در این زمینه داشته و حتی میان خود به توافق نرسیده اند. چند سال پیش مسئله تفویض اختیار درباره جزیره ابوموسی در شورای شیوخ، عالی‌ترین مرجع قانون اساسی امارات مورد قبول حاکم شارجه قرار نگرفت و وی آن جلسه را ترک کرد.

4) در نقشه رنگی وزارت جنگ انگلیس که در سال 1868 تهیه شده جزایر ابوموسی، تنب بزرگ، تنب کوچک به رنگ سرزمین ایران مشخص شده است. نقشه دیگری که در سال 1890 از سوی حاکم وقت انگلیسی در منطقه خلیج فارس و هندوستان تهیه شده رنگ این جزایر به رنگ خاک سرزمینی ایران است. همچنین در نقشه دریاداری بریتانیا که در اواخر قرن 19 و اوایل قرن بیستم تهیه شده جزایر مورد اشاره به ایران تعلق دارد.

5) ادعاهای امارات متحده عربی درباره جزایر سه گانه ایران نخستین بار در اگوست 1992 مطرح شد. سوال اینجاست که مقامات اماراتی اگر به حقی در این زمینه برای خود قائل بوده اند چگونه 21 سال (از 1971 تا 1992) درباره آن سکوت کرده بودند و به ناگاه درباره آن شروع به طرح ادعاهای واهی کردند؟ در واقع می توان طرح این ادعاها از سال 92 تا کنون را نمی توان با تحریم، فشارها و جنگ روانی غرب علیه ایران به ویژه موضوع درباره موضوع برنامه صلح آمیز هسته ای ایران و ترویج سیاست ایران هراسی بی ارتباط دانست.

6) وزیرخارجه گستاخ امارات در اظهارات اخیر خود سفر استانی رئیس جمهوری ایران را نقض حاکمیت ملی کشورش دانسته است. این مواضع وی در حالی است که از یک سال پیش تاکنون نظامیان سعودی و اماراتی به بحرین کشور لشکرکشی کرده و جنایاتی خونین با سرکوب ملت بحرین رقم زده اند. این در حالی است که بر مبنای توافق کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس، اعزام نظامیان تحت لوای طرح نیروهای سپر جزیره تنها در زمان تهدیدات خارجی علیه کشورهای عضو معنا پیدا می کند.

7) اقدام فدراسیون فوتبال امارات در لغو بازی دوستانه با تیم ملی فوتبال ایران با توجه به تاکید فیفا و کنفدارسیون فوتبال آسیا بر عدم دخالت دادن مسائل سیاسی در فوتبال اقدامی غیر حرفه ای محسوب می شود که می تواند برای امارات (در صورت پیگیری ایران) تبعات محرومیتی داشته باشد.

8) از منظر دیگری نیز می توان به موضع گیری اخیر وزیر خارجه امارات توجه کرد که شاید علت اصلی خشم آنها بوده باشد. رئیس جمهوری ایران در سفر اخیر به جزیره ابوموسی تاکید کرد: "جاعلان نام خلیج فارس از هیچ تمدنی برخوردار نیستند." به احتمال فراوان امارات متحده عربی در راس این جاعلان بوده اند که این گونه مجبور به موضع گیری شده اند.

9) امارات، عربستان سعودی و برخی دیگر از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس سابقه طولانی در حمایت از گروههایی همچون طالبان داشته اند. در این میان امارات حتی به پناهگاهی برای سرکردگان طالبان تبدیل شده که فرار "عبدالسلام ضعیف" رهبر سابق طالبان به این کشور تنها یکی از موارد آن است. هنگامی که غرب از کمک‌های امارات متحده عربی به طالبان و القاعده انتقاد کرد با این پاسخ وزیر خارجه امارات روبرو شدند که "همه این اقدام‌ها از‌آن ‌روست که دشمن ایران، دوست ما خواهد بود و هر جا که آتشی علیه ایران برپا شود، ما در آن خواهیم دمید."

10) ضرب المثلی قدیمی در بین ایرانیان وجود دارد که می گوید "دریا را به ساغر تهی نتوان کرد" جزایر مسکونی ایرانی در خلیج فارس عبارتند از جزیره قشم، کیش، هرمز، هنگام، لارک، لاوان، ابوموسی، هندورابی، تنب بزرگ، تنب کوچک، سیری، فرور بزرگ، فارسی، خارک و خارکو. همچنین جزایر غیرمسکونی ایرانی خلیج‌فارس نیز شامل فرورگان، شیدور، عباسک، شیف، ام الکرم، نخیلو،‌ جبرین، ام سیله، گرم، بونه، دارا، قبر ناخدا، خرو، مولیات، سه‌دندون، مطاف، مرغی و چراغی می‌شود. این جزایر از قرنها پیش تا کنون متعلق به ایران و ایرانیان بوده و وزیرخارجه کشوری که از قدمت تاسیس آن قریب به 40 سال می گذرد حتی صلاحیت ابراز عقیده درباره این مسائل را ندارد و البته ابراز عقیده وی درباره این واقعیت تاریخی مصداق همان ضرب المثل قدیمی فوق الذکر است که خواجه عبدالله انصاری نیز درباره آن به نغز گفته است "نه دریا به دهان سگ پلید شود و نه سگ به هفت دریا پاک".

لیبرالیسم اقتصادی

 اواخر قرن هیجدهم و اوایل قرن نوزدهم شاهد رشد نظریه اقتصاد کلاسیک در آثار علمای اقتصاد سیاسی نظیر آدام اسمیت و دیوید ریکاردو بود. لیبرالیسم اقتصادی در حقیقت نظریه اقتصادی و سیاسی است که از نظر داخلی بر این باور است که حکومت می باید ایفای حداقل نقش و وظیفه را در جامعه بر عهده داشته باشد و دراعتراض به کنترل سیاسی همه جانبه و مقررات مربوط به امور اقتصادی ظهور کرد که بر ساخت دولت های اروپایی در قرن های شانزدهم و هفدهم یعنی دوره مرکانتیلیسم حاکم بود.

 این نظریه به طور خاص به دفاع از تجارت آزاد و آنچه امروز وابستگی پیچیده گفته می شود

می پرداخت و از نظر آنها همکاری بین المللی می توانست باعث تجارت آزاد شود.آدام اسمیت پدر لیبرالیسم اقتصادی معتقد بود که بازار به خودی خود متمایل است تا در جهت ارضاء نیازهای انسان گسترش یابد،مشروط بر اینکه دولت دخالتی نکند.

لیبرال های اقتصادی این دیدگاه مرکانتیلیستی که در مورد مسائل اقتصادی دولت تنها بازیگر منطقه اصلی است را رد می کنند. بازار منطقه بازی است که افراد گرد هم می آیند تا کالا و خدمات را مبادله کنند،افراد معقول اند و هنگامی که خرد خود را در بازار به کار می گیرند همه شرکت کنندگان سود می برند.

آنها بر خلاف مکتب مرکانتیلیسم که حکومتها را تشویق کرده بود تا به منظور افزایش صادرات کالاها و محدود سازی واردات ،در زندگی اقتصادی مداخله نمایند،معتقد بودند که بهترین عملکرد حکومت هنگامی است که حکومت کاری به کار اقتصاد نداشته باشد.

در واقع جاذبه لیبرالیسم اقتصادی در این بود که اگرچه هر فرد به لحاظ محتوایی پیگیر منافع شخصی خویش بود ، اما تصور می رفت که خود اقتصاد بر طبق یک رشته فشارهای غیر شخصی ،نیروهای بازار- که طبیعتاٌ متمایل به افزایش رونق اقتصادی و رفاه بودند، عمل      می کرد که این امر توسط آن چیزی هدایت می شود که ادام اسمیت از آن با عنوان « دست نامرئی» یاد می کند.

خلاصه لیبرالیسم:

 روابط بین اقتصاد و سیاست :         اقتصاد مستقل

بازیگران اصلی / سطح تحلیل :       افراد و شرکت های خصوصی

ماهیت روابط اقتصادی :                 بر اساس همکاری، بازی با حاصل جمع مثبت

اهداف اقتصادی :                         حداکثر رفاه فردی و اجتماعی

برخی مفاهیم مقایسه‌ای مرکانتیلیسم و لیبرالیسم اقتصادی:

            مرکانتیلیسم                                                لیبرالیسم اقتصادی

تأثیر دولت در اقتصاد:

             دولت رفاهی کوچک                                  اندک، دولت رفاهی حداقل

تأثیر بازار :           محدود                                        بسیار زیاد

توانایی دولت و استقلال عمل آن : 

                         بالا                                               اندک

اهمیت برابری:      اندک                                            اندک

سیاست چگونه اجرا می شود؟: 

                         دولت                                            تکثرگرایی

کاستی های احتمالی:     

ممکن است به سوی اقتدارگرایی گرایش پیدا کند           نابرابری، پدید آمدن انحصارها

نمونه ها:   

                 ژاپن، کره جنوبی، هند                     امریکا،انگلیس، مستعمرات پیشین انگلیس

* تغییر پارادایم از مرکانتیلیسم به لیبرالیسم اقتصادی بر اساس 11 آیتم ارائه شده:

1- هستی شناسی

مرکانتیلیسم : دولت، استقلال عمل و توان بالایی دارد و اقتصاد ابزاری است برای رسیدن به قدرت.

مرکانتیلیسم دو گونه است: تدافعی(خوش خیم) ، تهاجمی( بدخواه)

لیبرالیسم اقتصادی : دولت، استقلال عمل و توان پایینی دارد و اقتصاد کاملاٌ مستقل است و معتقد بودند که اگر اقتصاد بازار را به حال خود بگذاریم به خودی خود با سازوکارو قوانین خود عمل می کنند و این قوانین ذاتی می باشد.

2- معرفت شناسی

مرکانتیلیسم: توجه زیادی به نیاز دولت دارد و توجهی به بهبود کیفیت زندگی انسان و آزادی فرد و برابری جمعی ندارد.همچنین به همکاری میان دولت ها توجهی ندارد و بازی با حاصل جمع جبری صفر از ویژگیهای آن است.

در واقع تأکید مرکانتیلیسم بر قدرت اقتصاد ملی است و برای  تقویت اقتصاد داخلی استفاده گسترده از موانع تعرفه ای و غیر تعرفه ای و دیگر مقررات تجاری مطرح شده است و سیاست دولتها کاهش واردات و افزایش صادرات است

لیبرالیسم اقتصادی: دولت حداقل نقش و وظیفه را در جامعه ایفا می کند . در این دوره به همکاری میان دولت ها و آزادی سیاسی و اقتصادی فردی توجه می شود و بازی با حاصل جمع مثبت از ویژگی های آن است. از نظر آنها افراد معقول هستند و با به کارگیری خرد افراد در بازار همه شرکت کنندگان سود می برند.

3- متدلوژی

مرکانتیلیسم: در بررسی ارتباط میان اقتصاد و سیاست دیدگاه پوزیتیویستی و واقع گرایانه دارد.

لیبرالیسم اقتصادی: دیدگاه ایده آلیست و خوشبینانه دارد.

4- رابطه میان ساختار و کارگزار

مرکانتیلیسم: اساساٌ تأکید بر کارگزار و دولت های ملی  داشته است.

لیبرالیسم اقتصادی: به ساختار اقتصادی توجه دارند.

5- سطح تحلیل

مرکانتیلیسم: سطح تحلیل، خرد است و یک سطحی است. یعنی بازیگر اصلی دولت ،یعنی دولت های اروپایی بوده به خصوص دولت های قدرتمند صنعتی.

لیبرالیسم اقتصادی: سطح تحلیل، کلان است و چند سطحی است. یعنی بازیگران اصلی افراد و شرکت های خصوصی هستند.